ZCN – kiedy możliwe jest postawienie diagnozy?

Coraz więcej współczesnych zawodów wymaga od nas wykonywania dużej ilości powtarzalnych ruchów nadgarstka.

Informatyce spędzają długie godziny nad klawiaturą i myszką komputerową, muzycy doskonalą grę na swoich instrumentach, pracownicy fizyczni niejednokrotnie muszą operować narzędziami generującymi wibracje. Wszystko to przyczynia się do faktu, że coraz więcej osób po 50. roku życia choruje na ZCN.

ZCN to skrót oznaczający zespół cieśni nadgarstka, czyli zbiór nieprzyjemnych symptomów spowodowanych przez długotrwały nacisk na nerw pośrodkowy biegnący przez kanał nadgarstka. Z tego artykułu dowiesz się, jakie objawy muszą wystąpić u pacjenta, by ortopeda mógł potwierdzić diagnozę ZCN i jakiego rodzaju leczenie należy wtedy zastosować.

Jak objawia się zespół cieśni nadgarstka?

Zespół cieśni nadgarstka obejmuje przede wszystkim przykre doznania w okolicach samego nadgarstka i palców dłoni. Doświadczający go pacjenci skarżą się na ból, kłucie, drętwienie i mrowienie wspomnianych okolic. Objawy te rozwijają się najczęściej w ręce dominującej, którą wykonujemy większość codziennych czynności, a jeżeli dotyczą obu rąk, w ręce dominującej postępują odczuwalnie szybciej.

Symptomy zespołu cieśni nadgarstka mają tendencję do nasilania się nocą, gdy ból lub ścierpnięcie kończyny wybudza chorych ze snu. Charakterystyczne jest, że opuszczenie ręki całkowicie w dół wzdłuż nogi łóżka przynosi ulgę w tych dolegliwościach. Zespół cieśni nadgarstka w bardziej drastycznych przypadkach może wiązać się z osłabieniem lub nawet zanikiem mięśni dłoni i przedramienia i problemami w wykonywaniu precyzyjnych ruchów obolałą ręką.

Kto jest szczególnie narażony na zachorowanie na ZCN?

Jak zauważyliśmy już wcześniej, zespół cieśni nadgarstka to choroba zawodowa muzyków, informatyków, sekretarzy i osób pracujących fizycznie. Co jeszcze sprzyja rozwijaniu się tego schorzenia? Do najczęstszych przyczyn powstawania ZCN należą:

  • Wrodzone wady budowy nadgarstka oraz nieprawidłowe struktury rozwijające się z wiekiem, takie jak tłuszczaki, kostniaki i gangliony;
  • Reumatoidalne zapalenie stawów, dna moczanowa inne choroby reumatyczne;
  • Nieprawidłowości w funkcjonowaniu gruczołów wewnętrznych, w tym niedoczynność tarczycy i cukrzyca;
  • Złamania lub inne przebyte w przeszłości urazy nadgarstka;
  • Obrzęki stawów związane np. z okresem ciąży.

cieśń nadgarstka

Zespół cieśni nadgarstka – metody diagnostyczne

Osoby obserwujące u siebie objawy zespołu cieśni nadgarstka powinny jak najszybciej udać się do lekarza. Specjalistą najlepiej obeznanym w tej tematyce jest zazwyczaj ortopeda. W trakcie wizyty opowiedz lekarzowi o doświadczanych dolegliwościach i poddaj się badaniom. Ortopeda może zaproponować następujące metody diagnostyczne:

  • Test Phalena, który polega na zajęciu wygodnego miejsca przy stole i ułożeniu rąk w taki sposób, by dłonie zwisały w dół po drugiej stronie. Jeżeli w ciągu 60 sekund pacjent odczuje mrowienie w zakresie unerwienia nerwu półśrodkowego, test Phalena potwierdzi wystąpienie ZCN;
  • Test Durkana, który polega na wywieraniu ucisku dwoma kciukami nad kanałem nadgarstka przez 30 sekund. Jeżeli w ciągu tego czasu wystąpią parestezje (wspomniane uczucie mrowienia), można uznać, że pacjent cierpi na ZCN;
  • Test Ochsnera, który polega na ułożeniu rąk w pozycji modlitewnej ze splecionymi palcami. Jeśli doszło do znacznego uszkodzenia lub niedowładu mięśnia zginacza głębokiego palców, pacjent nie będzie mógł zgiąć palców wskazującego i środkowego w obolałej dłoni;
  • Test Tinela, który polega na kontrolowanym opukiwaniu i zginaniu nadgarstka, w celu sprawdzenia, czy wywołuje ono parestezje w palcach dłoni.

Wywiad lekarski i powyższe metody badania nie powinny być jednak jedynymi źródłami diagnozy zespołu cieśni nadgarstka. Ortopeda powinien postarać się wykluczyć inne choroby o podobnych symptomach, np. polineuropatię. W tym celu najlepiej przeprowadzić badanie przewodzenia nerwowego i czucia powierzchniowego w zakresie unerwianym przez nerw pośrodkowych, USG, a w skomplikowanych przypadkach nawet rezonans magnetyczny nadgarstka.

Mamy nadzieję, że ten artykuł dostarczył Ci potrzebnych informacji o tym, jak zdiagnozować zespół cieśni nadgarstka oraz czym objawia się to schorzenie. By zapobiec zwężaniu się swoich nadgarstków codziennie po pracy wykonuj ćwiczenia rozciągające obejmujące zaciskanie pięści, ruchy okrężne dłoni oraz rozszerzanie i łączenie palców. Pamiętaj także o prawidłowej pozycji podczas korzystania z domowego komputera.