Czym jest szkło historyczne?

Szkło jest obecnie tworzywem otaczającym nas ze wszystkich stron. Nie zastanawiamy się na co dzień ani nad jego właściwościami, ani tym bardziej nad jego historią.

A okazuje się, że może to być wyjątkowo ciekawy temat. Okazuje się, że istnieje szkło historyczne, zwane także leśnym. Jakie są jego najważniejsze cechy? Czym różni się od szkła wytwarzanego współcześnie? Gdzie możemy dziś znaleźć szkło wytwarzane według oryginalnych, średniowiecznych metod?

Szkło historyczne – najważniejsze cechy

Skąd szkło historyczne wzięło nazwę „leśnego”? Otóż jest na to kilka odpowiedzi. Przede wszystkim, huty szkła mieściły się głównie w lasach. Było tak ze względu na konieczność zaopatrywania się w duże ilości opału niezbędnego do utrzymania wysokiej, wynoszącej nawet 1500oC temperatury pieca wykorzystywanego do wytapiania szkła. Transport drewna, spławianie go było często zarówno niewygodne, jak i nieopłacalne, zatem huty powstawały w lasach. Tak było m.in. w Bieszczadach Niskich, gdzie brakowało rynków zbytu, co sprawiało, że okoliczni właściciele terenów leśnych nie mieli z nich zbyt wielkich korzyści finansowych. Było to argumentem do zakładania hut właśnie w lasach. 

Kolejnym powodem, dla którego wytwarzane w średniowieczu szkło zyskiwało miano „leśnego”, była jego charakterystyczna, zielona barwa z pęcherzykami w środku. Kolor typowy dla ówczesnego szkła wynika z faktu wykorzystania w produkcji szkła węglanu potasu, inaczej zwanego potażem.

Można gdzieniegdzie znaleźć wzmianki o tym, iż szkło produkowane kilkaset lat temu różni się od współczesnego w dużej mierze poziomem przejrzystości szkła. Ze względu na ówczesny poziom technologii, niemożliwe było idealne oczyszczenie masy szklanej tak, by wytworzyć idealnie przezroczystą szybę, jaką znamy dzisiaj. Dlatego też tak popularna była produkcja szkieł kolorowych, które jako szyby witrażowe były wykorzystywane m.in. w obiektach sakralnych. Rozwój technologii produkcji dawał możliwość wytwarzania szkła w kolorze czarnym, czerwonym, zielonym, brunatnym czy też bursztynowym. Ze względu na mniej rozwiniętą niż dziś technologie, produkcja szkła trwała dużo dłużej, co przekładało się na ceny produktu. Wyroby ze szkła były więc towarem luksusowym.

 

Zobacz również: https://www.publikacje.webuje.pl/lesne-szklo-czym-jest/

 

Surowce stosowane do produkcji szkła

Dokładna procedura wykonywania szkła była w hucie ścisłą tajemnicą, przekazywaną z pokolenia na pokolenie, dostępnych jest jednak kilka ogólnych informacji.

Podstawowymi składnikami był oczywiście piasek lub pokruszony piaskowiec, popiół drzewny (wysoko ceniony był popiół bukowy), który mieszano z dodatkami uszlachetniającymi, np. związkami wapnia. Mieszanina ta poddawana była procesowi przepalania przez 24 godziny w wysokiej temperaturze, sięgającej nawet do 750oC. Powstawała tzw. surówka, którą przetapiano w temperaturze od 1000 do 1200oC. W kolejnych etapach powstała masa szklana była formowana w określony kształt i poddawana hartowaniu, czyli procesowi stopniowego schładzania.

Przykładow zestaw szkła leśnego

Czy obecnie znajdziemy w produkcji szkło historyczne?

Rewolucja przemysłowa zmiotła tradycyjne huty szkła z powierzchni ziemi. Obecnie jednak istnieją miejsca, w których kultywowana jest tradycyjna metoda produkcji. Jednym z takich miejsc jest Huta Szkła Robimax, w której zyskujemy możliwość zakupienia wysokiej jakości wyrobów szklanych oraz przyjrzenia się całemu procesowi pracy.

Możliwy jest zakup nie tylko wyrobów dostępnych w ofercie, lecz również składanie zamówień indywidualnych, wykonywanie replik szkła historycznego, zgodnie z dostępnymi katalogami, czy też wsparcie nietypowej formy zareklamowania biznesu poprzez wykonanie na szkle firmowych napisów lub logotypów. Dzięki wieloletniemu doświadczeniu huta szkła Robimax jest w stanie zapewnić swoim klientom wysoką jakość wyrobu.