Gdy hazard staje się nałogiem

Gdy hazard staje się nałogiem



Wszystkie typu uzależnień mają kilka wspólnych cech. Przede wszystkim korzystanie ze środka uzależniającego trwa także wtedy, gdy ów przestaje przynosić przyjemność. Chętnie sięga się po coraz więcej, by oderwać się od rzeczywistości, poczuć kontrolę, władzę, smak pieniędzy, jak w przypadku hazardu. Negatywne konsekwencje zdrowotne, jak i obejmujące wszystkie płaszczyzny życia społecznego wcale nie powodują chęci, by zaprzestać korzystania ze środka uzależniającego. Przymus jest zbyt silny i to wyraźne oznaki, że konieczne staje się leczenie.

Praktyka a teoria leczenie hazardzisty

Najważniejsza jest wizyta u specjalisty i ocena, jakie nasilenie ma powstały problem. Uzależnienie od hazardu może wyglądać bowiem zupełnie inaczej w praktyce, jeśli jego przyczyny są zgoła odmienne. A czynników prowadzących do nałogu na tym polu jest cała masa. Gry pojawiają się w naszym życiu z różnych przyczyn. U osób zdrowych, które nie wykazują zaburzeń osobowość to forma rozrywki. Długie granie, inwestowanie w hazard nie musi oznaczać uzależnienia. Jeśli jednak doprowadza do konfliktów, staje się całym życiem danej osoby i jest ona w stanie wiele poświęcić, a nawet wejść na drogę przestępczą, by zyskać fundusze na kolejne gry, jest to oznaka poważnego problemu.

Hazard ma swoje odzwierciedlenie w doświadczeniach z przeszłości bądź teraźniejszości. Może być sposobem na nudę i oderwanie się od rzeczywistości, ale wtedy, gdy dana osoba aktualnie przeżywa rozwód, rozstanie, separację bądź inne problemy osobiste. Niejako tracąc kontrolę nad swoim życiem i czując się coraz gorzej, ucieka w świat hazardu. Świat, w którym może być najlepszym. Może wygrywać, czuć się wyjątkowo i w ten sposób niweluje przeświadczenie, że do niczego się nie nadaje. To złudne poczucie kontroli, władzy, sposób na dowartościowanie siebie. Ciągnący za sobą dosłownie na dno, bo kilka wygranych najpierw wprawia w stan euforii i podniecenia. Z czasem jednak organizm przyzwyczaja się do tych bodźców i szuka mocniejszych. Brak pieniędzy nie jest żadną przeszkodą, bo zawsze można od kogoś pożyczyć. Rodzina i znajomi nie widząc bądź też, nie chcą widzieć problemu pożycza kolejne sumy gotówki. Zaczyna się popadanie w długi. Jeśli rodzina i przyjaciele odwracają się, próbują w ten sposób przerwać błędne koło hazardu, nierzadko dochodzi do wejścia na drogę przestępczą.

Dlaczego terapia dla hazardzistów wymaga dużego wysiłku?

Większość chorych wykazuje zaburzenia osobowości, dlatego ich leczenie staje się jeszcze trudniejszym. Psychoterapeuta nie jest w stanie przekonać „narcyza”, że jego wyjątkowość nie buduje się na kolejnych wygranych. Uzależniony z takim poczuciem własnej wartości, skrajnie odmiennym od tego, gdy problem jeszcze nie był tak poważny, przerywa leczenie, w ogóle nie widząc jego sensu.

terapia dla uzależnionych od hazardu

W zależności od stanu pacjenta i stopnia uzależnienia mogą być więc wystarczające rozmowy z psychologiem. Terapia skierowana na odkrycie przyczyn i ich wyeliminowanie, a także jednoczesna pomoc w spłacaniu długów. Innym razem niezbędne okazuje się leczenie w szpitalu psychiatrycznym bądź też skorzystanie z pomocy specjalistycznych ośrodków odwykowych, jeśli wraz z hazardem występuje uzależnienie od alkoholu bądź narkotyków.